Het stellen van een goede diagnose is van cruciaal belang. De diagnostiek in de traditionele Oosterse geneeswijzen kenmerkt zich door niet veel uitwendige middelen te gebruiken. Door het lichaam van de patiënt te observeren en goed naar de patiënt te luisteren kan er al heel veel kennis vergaard worden.

Vooral het voelen van de pols, het voelen en zien van de buik en tong spelen een grote rol in de diagnostiek. Het gaat hier om zeer verfijnde diagnostische technieken die, wanneer zij goed beheerst worden, veel inzicht kunnen geven in de diepere oorzaak van ziekten. In tegenstelling tot de reguliere geneeskunde wordt in de traditionele Oosterse diagnose meer aandacht gericht op de onderliggende processen en disbalans van de energieën. Op deze wijze kunnen ook ziektes voordat ze zich manifesteren, opgespoord worden. Dit wijst op het preventieve aspect van deze geneeswijzen.

Naast deze traditionele diagnose worden ook diagnostische gegevens uit de reguliere geneeskunde gebruikt evenals aanvullende informatie.